رهاتر از رها


 

{شعر}

 

اين صفحه راهم که ورق بزنی

پشتش سفيد نيست

همه ی حرفهای دنيا را

شاعران احمقی زده اند

که سياه می بينند

من شاعر نيستم

وهنوز

دفتر فيلی دبستانم

سفيد سفيد است

                               {مهديه پيشقدم}

 

         { راهرو}

 

از صبح

           در اين

                      راهرو

هی صدای کفش می آيد

که بالا می آيدو

پايين  می رود

ودينگ دينگ زنگ هايی

                                که می خورد مدام

 

کاش 

          يکی از اين همه

          توبودی

                    که م ی آ م د ی

                      دينگ گ گ گ

                      با شوق می گفتی:

                                                 سلام آقای توکلی

                          {محمدتوکلی}


محمد رها توکلی کوشا

 

من شعرمی گويم

پدرم شعرمی خواند

او باغ های فراوانی دارد

من داغ های فراوانی

                               {........}

اين صفحه راهم که ورق بزنی

 

 


محمد رها توکلی کوشا